บทที่ 857 การลอบสังหารที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกรา

เมื่อการบรรยายพิเศษจบลง บรรดานักศึกษารุ่นน้องที่ตอนแรกตั้งใจจะมาลองดีและตั้งคำถามหวังให้เสียหน้า ต่างก็ต้องพ่ายแพ้และล่าถอยกลับไปอย่างหมดรูป เมื่อต้องเผชิญกับฝีปากอันคมคายและตรรกะที่เหนือชั้นของจางแทซู หนำซ้ำยังมีนักศึกษาบางคน ที่เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะและภูมิหลังดีกว่าจางแทซูเสียอีก กลับต้องกลายเป็นตัวตลกและถูกเพื่อนร่วมชั้นหัวเราะเยาะเย้ยในที่สุด

ในสังคมของมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับท็อปของเกาหลีใต้นั้น มันมีระบบชนชั้นและการเหยียดหยามกันแฝงอยู่เป็นเรื่องปกติ

ย้อนกลับไปในตอนที่จางแทซูเพิ่งจะสอบเข้าและก้าวเข้ามาเรียนที่นี่ เขาก็เคยสัมผัสและรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของการถูกแบ่งแยกและการถูกเหยียดหยามเหล่านี้อย่างลึกซึ้ง

บางคนคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด มีชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบและมีเส้นชัยรออยู่แล้วตั้งแต่เกิด ในขณะที่บางคนก็เกิดมาพร้อมกับความยากลำบาก ต้องดิ้นรนและปากกัดตีนถีบราวกับวัวควาย

เมื่อก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เด็กที่เติบโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวยและสุขสบายมาตั้งแต่เด็ก มักจะมีเวลาและมีทุนทรัพย์ในการพัฒนาความสามารถพิเศษ รวมถึงมีงานอดิเรกที่หรูหรา ยกตัวอย่างเช่น การเล่นเปียโน การขี่ม้า หรือแม้กระทั่งการเล่นเรือใบ