บทที่ 870 นักโทษประหารในนาม

เขตยองดึงโพตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงโซล พื้นที่บริเวณนี้ไม่ใช่ดินแดนรกร้างหรือห่างไกลความเจริญเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันมันคือศูนย์กลางแห่งที่สองและเป็นพื้นที่เศรษฐกิจสำคัญของเกาหลีใต้ ภายในเขตยองดึงโพมีเกาะเล็กๆ เกาะหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางแม่น้ำฮัน เกาะแห่งนี้มีชื่อว่าเกาะยออึยโด ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นแมนฮัตตันแห่งเกาหลีใต้ สถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งของรัฐสภาและหน่วยงานราชการสำคัญระดับประเทศอีกหลายแห่ง

สาเหตุที่มีการผังเมืองและกำหนดที่ตั้งแบบพิลึกพิลั่นเช่นนี้ ก็ต้องย้อนกลับไปในยุคสมัยของประธานาธิบดีพัค ในยุคนั้นเนื่องจากเป็นรัฐบาลทหารที่ก้าวขึ้นสู่อำนาจ จึงมีประชาชนและกลุ่มผู้ต่อต้านเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก เพื่อเป็นการเสริมสร้างอำนาจในการควบคุมและจับตาดูฝ่ายตรงข้าม รัฐบาลจึงตัดสินใจทุ่มงบประมาณและก่อสร้างเรือนจำที่ทันสมัยที่สุดของเกาหลีใต้ เอาไว้ในพื้นที่ไข่แดงแห่งนี้เสียเลย

บางทีอาจจะเป็นเพราะในเวลาต่อมา ทางรัฐบาลเองก็เริ่มตระหนักได้ว่าการวางผังเมืองและผังเมืองของกรุงโซลในอดีตนั้น มันมีจุดบกพร่องและดูพิลึกพิลั่นเกินไปจริงๆ การที่จู่ๆ ก็มีเรือนจำโผล่มาตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านเศรษฐกิจและศูนย์กลางรองของเมืองแบบนี้ พูดตามตรงว่ามันเป็นเรื่องที่อธิบายและทำให้คนทั่วไปเข้าใจได้ยาก ด้วยเหตุนี้เอง รัฐบาลเกาหลีใต้ในหลายยุคสมัยที่ผ่านมา จึงพยายามอย่างยิ่งที่จะผลักดันนโยบายและแผนการย้ายเมืองหลวง เพื่อยกระดับให้เมืองเซจงกลายเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของเกาหลีใต้แทน

ทว่าการย้ายเมืองหลวงและการรื้อถอนศูนย์กลางการบริหารประเทศนั้น มันไม่ใช่โปรเจกต์หรือเรื่องที่จะสามารถเนรมิตให้เสร็จได้ง่ายๆ อย่างน้อยๆ จนถึงทุกวันนี้ เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าสิบปีแล้ว ถึงแม้จะมีหน่วยงานราชการบางกระทรวงทยอยย้ายไปประจำการที่เมืองเซจงบ้างแล้วก็ตาม

ทว่าหากจะมุ่งหวังให้ศูนย์กลางการบริหารและอำนาจรัฐทั้งหมดของเกาหลีใต้ ถูกโยกย้ายและถ่ายโอนไปยังเมืองหลวงแห่งใหม่แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ล่ะก็ เมื่อมองภาพรวมแล้ว มันก็ยังคงเป็นเรื่องที่ห่างไกลและต้องใช้เวลาอีกยาวนาน หนำซ้ำยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงและความน่าอึดอัดใจ ที่นโยบายนี้อาจจะถูกปัดตกและสั่งยกเลิกได้ทุกเมื่อ หากพรรคฝ่ายค้านสามารถก้าวขึ้นมาเป็นรัฐบาลและกุมอำนาจได้สำเร็จ