บทที่ 872 สร้อยข้อมือถัก

จางแทซูไม่คาดคิดเลยว่าปีศาจร้ายที่ถูกบันทึกไว้ในแฟ้มคดี จะกลายเป็นชายหนุ่มที่ดูขี้อายและประหม่า ตอนที่เขาเดินเข้ามาในห้องสายตาของเขาก็เอาแต่ก้มต่ำลงตลอดเวลา ถึงแม้ว่าจะมีรูปร่างสูงโปร่งทว่ากลับก้มหน้าก้มตาและมีฝีเท้าที่หนักอึ้ง

ชายคนนี้ดูไม่เหมือนคนอายุยี่สิบกว่าปีเลยสักนิด ทุกย่างก้าวแทบจะเผยให้เห็นถึงความรู้สึกหนักอึ้งเหมือนคนอายุสี่สิบปี

เมื่อชายคนนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม จางแทซูก็แทบจะเชื่อมโยงผู้ชายคนนี้เข้ากับฆาตกรสุดโหดไม่ได้เลย

เส้นผมของชายหนุ่มดูนุ่มสลวย แม้จะตัวสูงทว่าไม่รู้ทำไมตั้งแต่เดินเข้ามาเขาก็เอาแต่ใช้มือกุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้ตลอดเวลา

จางแทซูก้มลงมองชื่อของเขา อิมซังชิก