บทที่ 882 โทรศัพท์จากโอฮยองแจ

ตกค่ำ หลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจและบอกลาเรือนจำยองดึงโพ จางแทซูและทีมงานก็มุ่งหน้าตรงดิ่งไปยังเกาะยออึยโดทันที

ถึงแม้ว่าย่านฮันนัมดงในเขตคังนัม จะขึ้นชื่อและเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งรวมคฤหาสน์หรูของบรรดาเศรษฐี ทว่าหากจะวัดกันที่มูลค่าที่ดินเพียวๆ แล้วล่ะก็ พื้นที่บนเกาะยออึยโดต่างหากล่ะ ที่ครองแชมป์และเป็นทำเลทองที่มีราคาที่ดินแพงหูฉี่ที่สุดในเกาหลีใต้

เดิมทีสถานที่แห่งนี้เป็นเพียงแค่เกาะเล็กๆ ที่ดูไม่สะดุดตาตั้งอยู่กลางแม่น้ำฮัน ทว่าภายหลังจากการก่อสร้างสะพานมาโพ มันก็กลายเป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมต่อและรวมเอาพื้นที่สองเขตเข้าไว้ด้วยกัน และด้วยเหตุผลนี้นี่เอง เกาะยออึยโดจึงกลายเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์และเป็นศูนย์กลางการเชื่อมต่อที่สำคัญ หลังจากนั้น เมื่อบรรดาสถานีโทรทัศน์และกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่เริ่มตบเท้าและย้ายฐานที่มั่นเข้ามาตั้งอยู่ที่นี่ พื้นที่แห่งนี้ก็ถูกเนรมิตให้กลายเป็นย่านธุรกิจที่เจริญรุ่งเรืองและเต็มไปด้วยตึกระฟ้าสูงตระหง่าน บรรยากาศของมันแทบจะไม่ต่างอะไรกับย่านแมนฮัตตันในสหรัฐอเมริกาเลยทีเดียว

ถึงแม้ว่าบนเกาะแห่งนี้จะมีที่พักอาศัยตั้งอยู่บ้าง ทว่ามันก็เป็นเพียงแค่อพาร์ตเมนต์เท่านั้น มหาเศรษฐีและคนรวยในเกาหลีใต้ไม่ได้ชื่นชอบการพักอาศัยในอพาร์ตเมนต์เหมือนอย่างคนรวยในญี่ปุ่น ดังนั้น พื้นที่และอาคารส่วนใหญ่บนเกาะ จึงเป็นอาคารพาณิชย์และอาคารสำนักงาน ยกตัวอย่างเช่น อาคารสำนักงานใหญ่ของแทฮันไลฟ์อินชัวรันส์ รวมถึงตลาดหลักทรัพย์แห่งเกาหลีใต้

แน่นอนว่า ร้านอาหารและภัตตาคารที่เปิดให้บริการอยู่ในย่านทำเลทองเช่นนี้ ย่อมต้องเป็นสถานที่หรูหราและมีระดับ ซึ่งคนธรรมดาทั่วไปคงไม่มีปัญญาและไม่มีกำลังทรัพย์มากพอที่จะเข้ามากินดื่มได้อย่างแน่นอน