บทที่ 932 สมรภูมิที่แท้จริง

"คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะใช้เวลามากมายไปกับเรือนจำในแต่ละปี ถึงขั้นที่เมื่อปีก่อนๆ มีข่าวหลุดออกมาว่ามีคนจงใจก่ออาชญากรรมเพื่อหลีกเลี่ยงความหนาวเหน็บในฤดูหนาว หาทางเข้าไปในเรือนจำยองดึงโพเพื่อรับไออุ่นและน้ำร้อนที่ให้บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ลองถามดูสิว่าในประเทศแบบนี้ หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายกำลังสนับสนุนอาชญากรรมหรือยับยั้งอาชญากรรมกันแน่ คนธรรมดาถึงขั้นต้องทำผิดกฎหมายถึงจะมีชีวิตที่สงบสุขได้ นี่มันไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าหรือไง พวกเราใช้เงินมากมายไปเลี้ยงดูนักโทษที่ทำชั่วทุกรูปแบบ ปล่อยให้พวกเขาผลาญความมั่งคั่งของชาติ การทำแบบนี้จะสามารถขัดเกลาจิตใจของพวกเขาได้จริงๆ หรือ"

"เมื่อสักครู่นี้พวกเราเพิ่งเห็นข่าวหนึ่ง เกิดน้ำท่วมฉับพลันในกรุงโซล ครอบครัวคนพิการสามคนพ่อแม่ลูกถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินและจมน้ำตายทั้งเป็น ขณะเดียวกันที่เรือนจำยองดึงโพ นักโทษกลับกำลังเพลิดเพลินกับเค้กแสนอร่อย เมื่อนำภาพสองภาพนี้มาวางคู่กัน ช่างเป็นการประชดประชันประเทศนี้ได้อย่างเจ็บแสบจริงๆ"

...

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร จู่ๆ ประเด็นร้อนบนอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับการที่เกาหลีใต้ปฏิบัติต่อนักโทษเป็นอย่างดีก็กลายเป็นกระแสขึ้นมา ประกอบกับเมื่อวันก่อนเกิดพายุฝนตกหนักในกรุงโซลซึ่งหาได้ยากในรอบแปดสิบปี ทำให้มีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำและสูญหายเป็นจำนวนมาก

เมื่อนำสองเรื่องนี้มาเปรียบเทียบกัน ชีวิตที่ยากลำบากของชนชั้นรากหญ้าในกรุงโซลกับนักโทษที่กำลังลิ้มรสเค้กแสนอร่อยอย่างมีความสุขในเรือนจำ ก็ยิ่งทำให้หลายคนนั่งไม่ติด