บทที่ 952 นักฆ่า

จางแทซูรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่คืนนี้เขาไม่ได้กลับบ้านคนเดียวเหมือนอย่างเคย มิฉะนั้นหากต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้ก็คงจะยุ่งยากน่าดู!

เมื่อต้องเผชิญกับการขับรถพุ่งชนอย่างต่อเนื่องจากรถคันข้างหลัง จางจองฮยอกกลับดูเยือกเย็นอย่างผิดปกติ

เขาขับรถด้วยความสุขุมเยือกเย็น หักหลบการพุ่งชนของอีกฝ่าย จากนั้นก็แล่นฉิวไปตามท้องถนนที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนในยามค่ำคืนอย่างคล่องแคล่ว

ในเวลานี้จางแทซูเพิ่งจะตั้งสติได้ จากนั้นเขาก็หันไปมองรถคันข้างหลัง!

คนขับรถเป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เนื่องจากรถทั้งสองคันอยู่ใกล้กันมาก ทำให้จางแทซูรู้สึกราวกับว่าตัวเขาและอีกฝ่ายอยู่ห่างกันเพียงแค่เอื้อม