บทที่ 959 การพบกันอีกครั้ง

"ซินเทีย เธอไม่ใช่ว่าเคยไปอยู่เกาหลีมาช่วงหนึ่งหรอกเหรอ ทำไมตาคนนั้นจัดงานแต่งงานถึงไม่ได้เชิญเธอล่ะ"

"อา... เธอเนี่ยพูดจาได้น่าฟังจริงๆ นะ ฉันถูกลักพาตัวไปนะจ๊ะ คิดว่าฉันอยากจะไปเกาหลีนกเองหรือไง"

ซินเทียรู้สึกโกรธขึ้นมาที่จู่ๆ เพื่อนสาวสายลับหลังจอมเสแสร้งของเธอก็พูดจาล่วงเกินอย่างไร้เหตุผล ทุกวันนี้แวดวงสังคมชั้นสูงของฝรั่งเศสเริ่มทำให้เธอรู้สึกเบื่อหน่ายมากขึ้นเรื่อยๆ บางครั้งเมื่อเธอกลับมานั่งทบทวนเงียบๆ เธอกลับรู้สึกว่าการที่ตัวเองในอดีตมัวแต่คลุกคลีอยู่กับคนพวกนี้มันเป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์จริงๆ

ทว่า ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ ซินเทียดูเหมือนจะไม่เคยต้องกังวลเรื่องการใช้ชีวิตเลยแม้แต่น้อย

วันเวลาแบบนี้เมื่อก่อนเธอไม่เคยตระหนักถึงคุณค่า เพียงแต่รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ แต่ต่อมาเมื่อชีวิตเธอต้องเผชิญกับเคราะห์กรรมครั้งใหญ่ หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาอันน่าหวาดหวั่นมาได้ เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองนั้นช่างวาสนาดีแต่กลับไม่รู้จักพอ