บทที่ 968 ยุ่งยากชะมัดเลย

มิลาน ประเทศอิตาลี ภายในห้องชุดระดับประธานาธิบดีของโรงแรม อีอึนยอนเกร็งปลายนิ้วเท้าด้วยความเขินอาย วางท่าทางในลักษณะที่ชวนให้กระอักกระอ่วนใจ จนกระทั่งเธอหลับตาลงแน่นและรู้สึกราวกับว่าร่างกายสูญเสียแรงโน้มถ่วงไปชั่วขณะ ก่อนจะถูกวางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลในสภาพที่เรี่ยวแรงเหือดหายไปทั้งตัว

แม้ว่าก่อนแต่งงานทั้งคู่จะเคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาก่อน ทว่าหลังจากผ่านพ้นพิธีวิวาห์ครั้งนี้ อีอึนยอนกลับรู้สึกว่าพี่ชายของเธอดูจะเร่าร้อนและกระตือรือร้นมากขึ้นกว่าเดิม

อีอึนยอนชอบความรู้สึกยามปลายนิ้วลากผ่านกล้ามท้องของพี่ชาย จางแทซูผู้แข็งแกร่งสามารถอุ้มเธอขึ้นได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว และในช่วงวันเวลาที่ไร้ซึ่งเรื่องกังวลใจจากงาน ไม่ต้องคอยคิดวางแผนชิงไหวชิงพริบกับคู่แข่งทางธุรกิจ เพียงแค่ใช้ชีวิตไปวันๆ อยากทำอะไรก็ทำตามใจปรารถนา ชีวิตที่ราวกับเทพนิยายเช่นนี้ ต่อให้เป็นคุณหนูที่เกิดมาในตระกูลมหาเศรษฐีเธอก็ยังรู้สึกว่านี่คือช่วงเวลาแห่งความสุขที่หาได้ยากยิ่งในชีวิต

"ว้าว บอกฉันหน่อยได้ไหมว่าเมื่อกี้พี่พูดอะไรออกมา?"

ทันใดนั้น อีอึนยอนที่ร่างกายยังฟื้นตัวไม่เต็มที่นัก ก็ได้ยินเสียงจางแทซูที่โน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหู แล้วถามขึ้นมาลอยๆ