บทที่ 974 ผู้ใต้บังคับบัญชาที่เสียขวัญ

จางแทซูพยายามสงบสติอารมณ์ที่คุกรุ่น ทว่าสุดท้ายเขาก็อดไม่ได้ที่จะด่ากราดเจ้าหน้าที่จากกระทรวงกลาโหมคนนั้นที่หน้าประตูห้องทำงาน! อีกฝ่ายได้รับบทเรียนจากคำด่าทอนั้น แต่เพราะจางแทซูเป็นคนฝีปากกล้าและมีวาทศิลป์เป็นเลิศ ทำให้เขาไม่สามารถเอ่ยปากโต้แย้งได้เลยแม้แต่คำเดียว

ทว่า การได้ระบายอารมณ์ผ่านคำพูดนั้นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นจริงได้เลย!

ปัญหาในตอนนี้คือ การที่จางแทซูต้องเดินทางไปยังทิศเหนือในสภาพที่ไม่มีการติดต่อประสานงานกันมาก่อน เขาอาจจะตกอยู่ในอันตรายได้ทุกเมื่อ

ความคิดและมุมมองของเพื่อนร่วมชาติทางฝั่งเหนือนั้นไม่อาจใช้ตรรกะปกติมาคาดเดาได้ หากต้องการจะข้ามไป ย่อมต้องมีการวางแผนที่รัดกุมรอบคอบ อย่างน้อยที่สุดต้องมีการสื่อสารกันก่อน เพื่อดูว่าฝ่ายนั้นมีท่าทีอย่างไรต่อเหตุการณ์ในครั้งนี้!

เหตุการณ์ที่พัวพันกับการเมืองระหว่างประเทศเช่นนี้ จางแทซูบอกตามตรงว่าต่อให้เขาจะใช้ชีวิตมาสองชาติภพ ก็ยังไม่มีวิธีการจัดการที่ดีเยี่ยมที่สุด อีกทั้งเรื่องนี้ยังมีปัจจัยเรื่องผลประโยชน์อื่นๆ เข้ามาแทรกซ้อนมากมาย! ทางกระทรวงกลาโหมต้องการลดแรงกระแทกจากเหตุการณ์นี้ ส่วนทางสำนักงานอัยการสูงสุดดูเหมือนจะไม่ได้คาดหวังอะไรกับการสืบสวนครั้งนี้เลย ทว่าการที่ผู้บังคับบัญชาไม่คาดหวัง เป็นเพราะพวกเขามักจะหาผู้ใต้บังคับบัญชามาเป็นแพะรับบาปได้เสมอ แต่จางแทซูทำแบบนั้นไม่ได้ ตั้งแต่วินาทีที่เขาก้าวเข้าไปในห้องทำงานของผู้อำนวยการมุน เขารู้ตัวทันทีว่าได้ตกลงสู่กับดักที่ไม่อาจดิ้นหลุด วิธีเดียวที่จะเดินออกมาได้ คือเขาต้องหาทางตัดเชือกที่มัดอยู่นี้ด้วยตัวเอง!