บทที่ 980 ถ้วยชาของฮงกิลดง

แถบชานเมืองปารีส ภายในบ้านพักอาศัยที่ผนังด้านนอกดูทรุดโทรมเล็กน้อยหลังหนึ่ง ในเวลานี้ชายชาวเอเชียหลายคนกำลังวุ่นวายอยู่กับการขนย้ายตัวอย่างสินค้าที่ถูกบรรจุหีบห่ออย่างหลากหลาย

ของพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นผลิตผลทางการเกษตร โดยหลายอย่างเป็นผลผลิตประเภทที่ไม่จำเป็นต้องใช้พื้นที่เพาะปลูกมากนักก็สามารถผลิตออกมาได้ อย่างเช่นเห็ดหูหนูดำตงเป่ย หรือพวกเห็ดหอม บนบรรจุภัณฑ์ของสินค้าเขียนด้วยตัวอักษรภาษาจีน ทว่าคนที่นี่ต่างรู้ดีว่าสินค้าเหล่านี้ล้วนเป็นของปลอมแปลงและลอกเลียนแบบทั้งสิ้น

จะบอกว่าปลอมแปลงก็คงไม่ถูกต้องทั้งหมดนัก เป็นเพราะการถูกปิดล้อมทางเศรษฐกิจ ดังนั้นหากต้องการส่งออกผลิตผลทางการเกษตรบางส่วนเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเงินตราต่างประเทศ ก็ต้องหาทางเปลี่ยนให้เป็นสินค้าของประเทศอื่นแทน ด้วยเหตุนี้ผลิตภัณฑ์สิ่งทอจึงถูกเปลี่ยนเป็นผ้าที่ผลิตในประเทศบังกลาเทศในเอเชียใต้ ส่วนพวกเห็ดหูหนูและเห็ดหอมดูเหมือนจะมีแค่คนจีนที่นิยมรับประทาน ดังนั้นจึงทำได้เพียงสวมรอยว่าเป็นของดีประจำถิ่นตงเป่ยเท่านั้น

สรุปก็คือคนที่อยู่ที่นี่พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อสร้างรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศให้กับประเทศชาติ ทว่าน่าเสียดายที่ความเป็นจริงกลับเหลือพื้นที่ให้พวกเขาพลิกแพลงได้น้อยลงทุกที และประเทศหนึ่งหากหลุดพ้นจากมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ของโลกใบนี้ไป ก็เปรียบเสมือนเรือแจวลำน้อยที่ถูกผู้คนลืมเลือน ไร้ซึ่งกำลังที่จะต้านทานเกลียวคลื่นอันเกรี้ยวกราดได้อย่างสิ้นเชิง

และในเวลานี้ จุดเปลี่ยนก็กำลังเกิดขึ้นภายในห้องประชุมของบ้านหลังนี้นี่เอง!