บทที่ 986 การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วัน จางจองฮยอกก็ติดต่อไปหาพวกของหัวหน้าฝ่ายคิมอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ถูกคนพวกนี้พาไปยังบ้านที่ดูซอมซ่อบริเวณชานเมืองปารีสหลังนั้นอีกครั้ง

"จางแทซูน้องชายของผมบอกว่าเขาจะไม่ดูของหรอก ยังไงเขาก็คิดว่าพวกคุณคงไม่หลอกเขา! นี่คือเงินหนึ่งร้อยล้านวอน... ถือซะว่าเป็นเงินที่เราซื้อถ้วยชาใบนั้นก็แล้วกัน!"

จางจองฮยอกโยนเงินลงบนโต๊ะอย่างไม่ลังเล เงินก้อนนี้อาจจะไม่มากมายนักในเกาหลีใต้ ทว่าสำหรับคนพวกนี้ที่อยู่ตรงหน้าแล้ว มันไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลยจริงๆ

ด้วยกำลังของประเทศทางเหนือที่ถูกปิดล้อมมาเป็นเวลานาน ทำให้สถานะทางการเงินยากลำบากมาก ส่วนเงินตราต่างประเทศนั้นยิ่งหายากสุดๆ ในตลาดมืดมูลค่าของเงินวอนเกาหลีใต้ทะลุอัตราแลกเปลี่ยนทางการไปนานแล้ว ถึงกระนั้นก็ยังมีแต่ราคาแต่ไม่มีของให้แลกเปลี่ยน!

ดังนั้นแม้เงินก้อนนี้ตรงหน้าอาจจะไม่พอจ่ายค่าอาหารมื้อหนึ่งของจางแทซูด้วยซ้ำ ทว่าในสายตาของหัวหน้าฝ่ายคิมและพวกพ้อง นี่กลับเป็นรายได้ก้อนโตมหาศาลเลยทีเดียว