บทที่ 990 ชมการแสดง

จางแทซูนั่งอยู่บนโซฟาได้ครู่หนึ่ง ไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง จากนั้นทหารหลายนายที่สะพายปืนก็พาตัวชายหนุ่มร่างท้วมเล็กน้อยอายุราวๆ ยี่สิบกว่าปีเดินเข้ามา

เมื่อเห็นใบหน้าของคนผู้นั้น จางแทซูก็เชื่อมโยงกับรูปถ่ายในหัวของเขาทันที

คนตรงหน้านี้ก็คือคิมชางฮยอก ที่มีแม่เปิดร้านขายโอเด้งอยู่ที่ทงแดมุนนั่นเอง

จะว่าไปแล้ว สองแม่ลูกคู่นี้ก็ถือเป็นแรงบันดาลใจได้เลย จางแทซูเคยดูประวัติของหมอนี่แล้ว แม้เขาจะเรียนไม่เก่งนัก แต่ก็ใช้ชีวิตอยู่กับแม่เพียงสองคน ตื่นแต่เช้าตรู่ทำงานจนมืดค่ำ อาศัยการขายอาหารว่างจนสามารถตั้งตัวในเมืองใหญ่อย่างกรุงโซลได้อย่างมั่นคง

ความสำเร็จมีนิยามได้หลายรูปแบบ อย่างเช่นการสอบเนติบัณฑิตได้เป็นอันดับหนึ่ง หรือการเปิดร้านอาหารว่างที่มีชื่อเสียงพอสมควรในย่านทงแดมุน