บทที่ 997 หวนคืนอย่างสมเกียรติ

รถยนต์แล่นมาตลอดทางจนถึงชายแดนซึ่งยังคงเป็นสถานที่เดิมตอนที่จางแทซูเดินทางมา ทันทีที่เขาสามารถมองเห็นสถานการณ์ภายนอกได้อีกครั้ง ข้างหูก็แว่วเสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นเป็นระลอก ที่อีกฝั่งของประตูเหล็กบานใหญ่ ภรรยา พี่ชาย ผู้ใต้บังคับบัญชา และเพื่อนคนอื่นๆ ของเขาต่างก็กำลังยืนรอเขาอยู่ที่นั่น!

แม้จะอยู่ห่างออกไปไกลทว่าจางแทซูก็มองเห็นอีอึนยอนกำลังเขย่งปลายเท้าชะเง้อมองมาทางนี้ด้วยความร้อนใจ จากนั้นเธอก็มองเห็นร่างของจางแทซูท่ามกลางฝูงชนได้ในทันที

อีอึนยอนกระโดดโลดเต้นอย่างน่ารักพร้อมกับโบกไม้โบกมือไปมาความตื่นเต้นนั้นไม่ต้องพูดถึงเลย ส่วนจางแทซูน่ะหรือในเวลานี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการบอกลาคนที่มาส่งเขา จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อแจ็กเกตสูทออกแล้วพาตัวคิมชางฮยอกลงมาจากรถ ต่อมาเขาก็นำเสื้อสูทของตนเองพาดลงบนมือของอีกฝ่ายเพื่อบดบังพาดกุญแจมือที่สวมอยู่

ด้วยเหตุนี้ทั้งสองคนจึงก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว เมื่อเดินมาถึงหน้าพรมแดนก็มีทหารในชุดเครื่องแบบเปิดประตูเหล็กให้เขา จากนั้นจางแทซูก็ก้าวเข้าสู่อาณาเขตของประเทศเกาหลีใต้

ในวินาทีนี้ความกังวลภายในใจก็มลายหายไปจนหมดสิ้น ทว่าจางแทซูกลับสัมผัสได้ตามสัญชาตญาณว่าคิมชางฮยอกที่อยู่ข้างๆ เริ่มมีอาการตึงเครียดขึ้นมากะทันหัน