บทที่ 109 เจอไอ้โง่เข้าให้แล้วจริงๆ

หยางจ้านยืนดูพี่หลินกับหลิวเสี่ยวหัวลงมือแกะซีลและต่อสายยางน้ำมันอยู่เงียบๆ พลางมองดูถังเก็บน้ำมันทรงแนวนอนที่ตั้งอยู่บนฐานรองรับ จู่ๆ เขาก็เบิกตากว้าง กวาดสายตามองไปรอบๆ อีกครั้ง

เขาเดินเข้าไปดูป้ายบอกความจุที่พ่นสีไว้บนถังใกล้ๆ ไม่ผิดแน่ เขียนไว้ชัดเจนว่า "ความจุ 10,000 ลิตร" แต่พอถอยออกมายืนดูขนาดถังโดยรวม เทียบกับรูปทรงของถังน้ำมันบนรถบรรทุกของพี่หลินที่จอดอยู่ข้างๆ แล้ว...

ความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมาในหัว 'ไม่มั้ง จะกล้าทำกันหน้าด้านๆ ขนาดนี้เลยเหรอ?' เพื่อยืนยันข้อสงสัย หยางจ้านเลยเดินกลับไปหาพนักงานคลังอีกรอบ

เขายื่นบุหรี่ให้ แถมยังทำตัวเป็นลูกน้องที่แสนดี จุดไฟแช็กให้พนักงานคลังด้วย แล้วแกล้งถามว่า "ลูกพี่ครับ คลังน้ำมันโรงงานพี่มีแค่นี้เหรอครับ ไม่มีถังอื่นแล้วใช่ไหม"

พนักงานคลังสูบบุหรี่ไปปื้ดนึง ท่าทีที่มีต่อหยางจ้านก็ดูเป็นมิตรขึ้นเยอะ "มีแค่นี้แหละ กว่าจะขออนุมัติติดตั้งถังนี้ได้ก็เล่นเอาเหนื่อยแทบตาย โชคดีที่ซัปพลายเออร์เจ้าเก่าช่วยวิ่งเต้นเรื่องให้ แถมถังน้ำมันนี่พวกเขาก็เป็นคนติดต่อสั่งทำมาให้ด้วยนะ"