บทที่ 125 โสมกับถั่งเช่าจัดมาสักกี่กิโลดี

ช่วงสายของวันใหม่ หยางจ้านเริ่มยุ่งวุ่นวายขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

เอาเข้าจริงมันก็น่าตลกเหมือนกัน ปกติขั้นตอนที่ยากที่สุดของงานขายคือการมัดใจลูกค้าเพื่อให้ได้ข้อตกลงความร่วมมือ แต่สำหรับลูกค้ารายนี้หยางจ้านกลับตกลงกันได้จบที่โต๊ะอาหารเพียงมื้อเดียวเพราะความสัมพันธ์ส่วนตัว ในทางกลับกัน ขั้นตอนการรายงานโปรเจกต์ต่อบริษัทตัวเองเพื่อขออนุมัติเงื่อนไขกลับยุ่งยากกว่ามาก แถมเขายังไม่มั่นใจนักว่าจะได้รับนโยบายสนับสนุนตามที่คาดหวังไว้หรือไม่

นโยบายสนับสนุนที่ว่าแบ่งออกเป็นสองด้านหลัก ด้านแรกคือเรื่องค่าคอมมิชชันผลงานของหยางจ้านเอง หลายเดือนมานี้หยางจ้านพยายามกดตัวเลขยอดขายในฝั่งบริษัทลง โดยโยนลูกค้ารายย่อยหลายเจ้าไปให้ซุนเต๋อจื้อดูแลแทน ถึงจะทำขนาดนี้แล้ว ยอดคอมมิชชันที่บันทึกเข้าระบบตามปกติของเขาก็ยังสูงโด่งกว่าเพื่อนร่วมงานในสายงานเดียวกันอยู่ดี

เขาแอบได้ยินข่าวลือจากกลุ่มเพื่อนร่วมรุ่นในบริษัทมาบ้างว่า ผู้ช่วยจางจากแผนกธุรกิจเป็นคนแบกรับแรงกดดันจากเบื้องบนเพื่อรักษาผลประโยชน์ด้านค่าคอมมิชชันที่สมเหตุสมผลให้หยางจ้านมาโดยตลอด

แต่เริ่มจากเดือนนี้เป็นต้นไป ในโปรเจกต์ความร่วมมือกับโครงการถมทะเลรายใหญ่นี้ เมื่อหักลบยอดเดิมของขงผิงอันและเหยียนเฟิงออกแล้ว หยางจ้านยังมียอดขายส่วนเกินที่ต้องลงในนามบริษัทปิโตรเคมีอีกอย่างน้อยเดือนละสามร้อยกว่าตัน ยังไม่รวมลูกค้าเถิงฮุ่ยที่หามาได้เมื่อปลายเดือนก่อนซึ่งมียอดสั่งซื้ออีกกว่า 50 ตันต่อเดือน