บทที่ 152 พี่สาวร่วมทางมุ่งหน้าสู่เซินเจิ้น

การประชันฝีมือระหว่างพี่สามีและน้องสะใภ้ตลอดทั้งคืนเริ่มขึ้นจากในครัว จนกระทั่งมาถึงโต๊ะอาหาร ทั้งคู่ก็แทบจะไม่มีความรู้สึกห่างเหินต่อกันเหลืออยู่เลย ทั้งสองคนต่างมีความตั้งใจที่จะทำความรู้จักและเปิดใจยอมรับกันและกัน เฉินเฉินเป็นคนฉลาดและสำรวม ส่วนหยางหลานค่อนข้างจะเป็นคนง่ายๆ สบายๆ นิสัยของทั้งคู่ไม่มีจุดไหนที่แหลมคมจนขัดแย้งกัน

ด้วยดวงของหยางจ้าน เขาไม่มีทางได้เจอกับสถานการณ์น้ำเน่าประเภทพี่สามีกับน้องสะใภ้เปิดศึกกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้าแน่นอน นั่นต้องเป็นนิสัยที่เข้ากันไม่ได้อย่างรุนแรงถึงจะแสดงบทแบบนั้นออกมาได้!

แน่นอนว่าหยางจ้านในฐานะตัวกลางหล่อลื่นก็ยังต้องทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป อะไรที่ช่วยได้ในครัวหรือบนโต๊ะอาหารเขาก็ช่วยเต็มที่ และไม่รอช้าที่จะคว้าโอกาสพูดจาเยินยอทั้งสองฝ่ายให้ดูดีเกินจริงไปบ้าง ทักษะการคุมสถานการณ์เล็กๆ น้อยๆ แบบนี้หยางจ้านทำได้อย่างเชี่ยวชาญ

"เฮ้เจ๊ ผมบอกเลยนะ ปลานึ่งบ๊วยที่เฉินเฉินทำเนี่ย พี่ไม่เคยกินที่ไหนแน่นอน ลองชิมดูสิ ฝีมือเธอเนี่ยพอดีเป๊ะ ร้านอาหารส่วนตัวดังๆ ที่ผมไปกินบ่อยๆ ยังทำรสชาติไม่ถึงขนาดนี้เลย"

"เฉินเฉิน ดูสิเจ๊ผมล้างผักละเอียดเชียว ไม่เหมือนพวกเราที่ล้างแบบลวกๆ เขย่าๆ สองทีเสร็จ ผักที่เจ๊ล้างเนี่ยกินแล้วสบายใจหายห่วงแน่นอน"