บทที่ 217 สาวอกโตจอมวิเคราะห์

บนทางด่วนที่จำกัดความเร็ว 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หยางจ้านขับคุมความเร็วไปเรื่อยๆ พอจุดบุหรี่สูบก็เปิดระบบครูซคอนโทรล ในช่วงที่สภาพถนนดีและรถน้อย ก็ช่วยให้ขับสบายขึ้นเยอะ

ถ้าความเร็วเกิน 100 แล้วยังจะเคาะขี้เถ้าบุหรี่ออกนอกหน้าต่างอีกก็คงหาเรื่องใส่ตัวเกินไป กระจกทั้งสี่บานและซันรูฟเปิดแง้มไว้แค่นิดเดียว ที่เขี่ยบุหรี่ในรถที่ไม่เคยได้ใช้งานเลยถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก

หลังจากอัดบุหรี่ไปสองสามคำ หยางจ้านก็เอื้อมมือไปเคาะขี้เถ้าบุหรี่ในที่เขี่ยบุหรี่ แต่บังเอิญมือไปชนกับมือของเสี่ยวหลีที่กำลังทำท่าเดียวกันพอดี หยางจ้านหันไปมองแวบหนึ่งโดยไม่ได้พูดอะไร

เสี่ยวหลีชักมือซ้ายกลับ เปลี่ยนมาใช้คีบบุหรี่ด้วยนิ้วชี้กับนิ้วกลางแทน พยายามสูบอย่างนุ่มนวลและสุภาพที่สุด ควันบุหรี่บางๆ พ่นออกจากปาก ไม่เหมือนหยางจ้านที่พ่นควันออกทางจมูกอย่างดุดัน

"แปลกใจใช่ไหมคะ ที่เห็นผู้หญิงโดนบังคับให้กลับบ้านอย่างฉันสูบบุหรี่เป็นด้วย?" เสี่ยวหลีพูดขึ้นมาลอยๆ เหมือนรำพึงรำพัน แต่ก็เหมือนจงใจถามหยางจ้าน