บทที่ 254 แวะไปนั่งคุยที่สถานีตำรวจ

หยางจ้านนั่งคุยในออฟฟิศจั่วอี้แค่สิบกว่านาทีก็ขอตัวกลับ พอสนิทกันแล้วก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งแช่เพื่อทำคะแนนความสนิทสนมอะไรให้เสียเวลา

การแวะมาเยี่ยมเยียนพร้อมของฝากครั้งนี้ หยางจ้านไม่ได้แค่ปั้นชาจื่อซากลับไปเป็นของตอบแทนเท่านั้นหรอกนะ บริษัทของจั่วอี้รับเหมางานขุดลอกร่องน้ำเดินเรือทางทะเล และในน่านน้ำแถบนี้ก็ไม่ได้มีแค่เรือขุดลอกของบริษัทแกแค่สองลำเท่านั้น

จั่วอี้หลุดปากบอกว่าบริษัทแกเพิ่งไปจับมือกับบริษัทรับเหมาอีกเจ้า ประมูลงานบำรุงรักษาร่องน้ำเดินเรือที่ท่าเรือรอบนอกฝั่งตะวันออกของเซินเจิ้นมาได้หมาดๆ ที่หยางจ้านบังเอิญเจอท่านประธานของบริษัทแกเมื่อเช้า ก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละ

ตามแผนงาน ช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน พวกเขาจะร่วมทุนจดทะเบียนตั้งบริษัทลูกที่เซินเจิ้นเพื่อรับผิดชอบโปรเจกต์นี้โดยเฉพาะ แต่ในทางปฏิบัติก็คือทีมงานชุดเดิมนั่นแหละ แค่บริหารแยกกัน เรือขุดของบริษัทที่มาร่วมทุนก็จะถูกโอนมาอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทลูก แถมยังต้องไปขอยืมหรือเช่าเรือขุดขนาดกลางถึงเล็กจากทางเหนือมาเพิ่มอีกหนึ่งลำด้วย

เนื่องจากเป็นแค่โปรเจกต์บำรุงรักษา ขนาดของเรือขุดลอกเลยไม่ต้องใหญ่โตอะไรมาก แต่คาดการณ์ว่าน่าจะใช้น้ำมันไม่ต่ำกว่าสี่ร้อยตันต่อเดือนเลยทีเดียว