บทที่ 276 หยางจ้านน่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง

การเล่นไพ่ครั้งนี้ไม่ได้ยืดเยื้อไปจนมืดค่ำ เล่นไปถึงประมาณห้าโมงครึ่ง หวังจงจวิ้นก็รับโทรศัพท์สายหนึ่งแล้วเสนอให้เลิกเล่น

ที่ทุกคนยอมเลิกเล่นไม่ใช่เพราะหวังจงจวิ้นมีฐานะหรืออายุมากที่สุดหรอก แต่เป็นเพราะพี่แกเสียไปตั้ง 270,000 แล้ว คนเสียเป็นคนขอเลิกเองใครจะกล้ามีปัญหาล่ะ

หลังจากเคลียร์เงิน หยางจ้านก็ไม่ได้กินรวบอยู่คนเดียว จูรั่วอวิ๋นวันนี้ก็ดวงดี ได้กำไรมานิดหน่อย 12,000 หยวน ส่วนนักเรียนนอกอย่างหลี่เหวินตงคงต้องไปฝึกฝีมือมาใหม่ วันนี้หยางจ้านอุตส่าห์ยอมทิ้งไพ่ให้ตั้งหลายใบก็ยังเสียไปตั้งห้าหมื่นกว่า

แต่ก็ยังดีที่คนที่มาเล่นไพ่วันนี้ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินได้เสียแค่นี้ หวังจงจวิ้นมีมารยาทสมกับทรงผมเรียบแปล้ของเขา ก่อนกลับยังขอโทษขอโพยที่ต้องขอตัวไปทำธุระ แถมยังเจาะจงให้นามบัตรหยางจ้านไว้ นัดหมายว่าวันหลังถ้ามีโอกาสค่อยมาเล่นด้วยกันใหม่

ส่วนที่เคยเดากันว่าหยางจ้านทำอาชีพอะไร ก็ไม่มีใครพูดถึงอีกเลย เพราะมันไม่ได้สำคัญอะไร เอาไว้ถ้าวันหลังมีเรื่องให้ต้องเกี่ยวข้องกันค่อยทำความรู้จักกันก็ยังไม่สาย