บทที่ 308 ครึ่งแรกที่จัดหนักจนน่ากลัว

ลูกที่สองหลังเปิดฉากก็เป็นการแอลลี-อูป ดังก์เสียแล้ว เสียงโห่ร้องจากฝั่งทีมปิโตรเคมีดังสนั่นไปทั่วทั้งสวนสาธารณะ

“หยางจ้านสู้ๆ... ปิโตรเคมีสู้ๆ... ปังๆๆ...”

เหวินจิ้งยัยแม่มดตัวแสบถึงขั้นไปรื้อเอาไม้ตีลมนับสิบอันออกมาจากท้ายรถ สาวๆ พนักงานบริษัทปิโตรเคมีที่ตอนแรกยังเขินๆ อยู่ก็เริ่มหายเกร็ง พากันเคาะไม้ตีลมส่งเสียงเชียร์ตามเหวินจิ้งอย่างสุดเสียง

กองเชียร์นอกทำเนียบสิบกว่าคนที่ตอนแรกแค่ถูกผู้บริหารสั่งให้มาช่วยเติมจำนวนคน พอเห็นเกมที่ดุเดือดแบบนี้ก็รู้สึกว่ามันสนุกกว่าอุดอู้อยู่ในหอพักตั้งเยอะ

“เยี่ยมมาก เอาแบบนี้แหละ กลับไปป้องกัน กลับไปป้องกัน!” จางเสี่ยวจวิน, ฟู่ยู่ และผู้เล่นสำรองต่างลุกขึ้นกระโดดเชียร์ให้กำลังใจ