บทที่ 328 ขออภัยด้วย ของนี้ต้องเก็บไว้เอง

เถ้าแก่อู๋กัดฟันเพิ่มราคาอีกครั้ง “170 ล้าน ราคาจริงใจสุดๆ แล้วครับ คุณหยางน้อยไม่ต้องคิดมากแล้ว ขอเลขบัญชีมาเลย ผมโอนเงินให้เดี๋ยวนี้!”

เพราะเขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ทำให้ตอนนี้ความสนใจของทุกคนพุ่งเป้ามาที่หยางจ้านและเถ้าแก่ทั้งสอง การที่เถ้าแก่อู๋จู่ๆ ก็เพิ่มราคาขึ้นมา ทำให้ต่อมอยากรู้อยากเห็นของคนที่มุงดูอยู่กระตุกขึ้นมาอีกครั้ง

คราวนี้เถ้าแก่จางอ้วนเริ่มไม่สบอารมณ์แล้ว ลูกเล่นเล็กๆ น้อยๆ ของเขาพิสูจน์แล้วว่าไร้ประโยชน์ แต่เขาและจินอวี้ซื่อเจียต้องการหินก้อนนี้จริงๆ ในเมื่อแผนการไม่ได้ผล ก็คงต้องทุ่มทุนงัดข้อด้วยกำลังทรัพย์แล้ว

“ผมเพิ่มให้อีกหนึ่งล้าน เถ้าแก่อู๋ไม่เห็นต้องรีดสภาพคล่องตัวเองจนแห้งเพื่อหินแค่ก้อนเดียวเลย การค้าราบรื่นนำมาซึ่งความมั่งคั่ง (เหอชี่เชิงไฉ) พ้นวันนี้ไปแล้ว พวกเรามานั่งคุยร่วมมือกันแบ่งปันทรัพยากรไม่ดีกว่าหรือ?”

เถ้าแก่จางอ้วนเสนอราคาแข่งกันแถมยังไม่วายเล่นแง่ ใช้คำพูดเรื่องการร่วมมือมาบั่นทอนความมั่นใจของคู่แข่ง