บทที่ 330 กลับมาพร้อมความสำเร็จและสั่งซื้อรถคันใหม่

วงเหล้าของครอบครัวในคืนนั้นดำเนินไปจนถึงสี่ทุ่มกว่าถึงจะยุติลง

คนมณฑลเย่ว์ดื่มเหล้าที่บ้านไม่ได้ดุดันเหมือนบางพื้นที่ในมณฑลเซียงหนานที่นี่ไม่มีธรรมเนียมการเล่นเป่ายิ้งฉุบเพื่อดวลเหล้า พวกเขามักจะคุยกันไป ดื่มไป คีบกับแกล้มไป แล้วก็ดื่มต่อ เมื่อผู้หญิงและเด็กทานข้าวเสร็จก็แยกย้ายไปพักผ่อนที่ห้องนั่งเล่นอีกฝั่ง เหลือเพียงผู้ชายห้าคนที่โต๊ะอาหาร บรรยากาศจึงยิ่งเป็นกันเองมากขึ้น

หายากนักที่เถ้าแก่เฉินจะมีอารมณ์สุนทรีย์ในการดื่มขนาดนี้ หนุ่มๆ ทั้งสามคนย่อมเต็มใจอยู่เป็นเพื่อน แม้แต่เฉินเว่ยที่ปกติชอบกระโดดโลดเต้น วันนี้ยังยอมนั่งนิ่งๆ คอยยกแก้วชนแข่งกับหยางจ้านเป็นระยะ

บรรยากาศในครอบครัวอบอุ่นและกลมเกลียวมาก แม่ยายอู๋เหม่ยฉินแวะเวียนมาดูวงเหล้าของหนุ่มๆ เป็นพักๆ เฉินเฉินเองก็เข้ามาดูว่าหยางจ้านดื่มหนักเกินไปหรือเปล่าอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่เธอมา เธอก็จะยืนอยู่ด้านหลัง บีบนวดไหล่ให้หยางจ้านเงียบๆ ช่วยเติมน้ำชาให้ทุกคนในโต๊ะ แล้วค่อยกลับไปที่ห้องนั่งเล่นอีกพัก

วันนี้ถือเป็นวันแห่งความสำเร็จของทุกคนที่อยู่ที่นี่ สำหรับหยางจ้านนั้นผลลัพธ์ย่อมไม่ต้องพูดถึง