บทที่ 366 เฮียเวย์วัยกลางคนได้ลูกชายสมใจ

ขับรถบีเอ็มคันเล็กกลับมาถึงหน้าแผนกธุรกิจ หยางจ้านก็ไม่ได้ดับเครื่องยนต์ เขาเดินกลับเข้าห้องทำงานไปหยิบของแล้วเรียกเหยียนเฟิง ทั้งคู่ก็ออกรถมุ่งหน้าสู่จุดหมายทันที

ในรถ หยางจ้านเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือจากเบาะหลังส่งให้ "อะ นี่ของพี่กับพี่เวย์คนละเครื่อง พอดีช่วงสองวันที่ผ่านมาวุ่นจนลืมไปเลย"

มันคือเส้นผมบังภูเขาแท้ ๆ หยางจ้านลืมเรื่องโทรศัพท์ที่จะให้เหยียนเฟิงไปเสียสนิท เมื่อกี้เขาถึงเพิ่งนึกได้แล้วแวะไปหยิบจากท้ายรถมาวางไว้ที่เบาะหลัง

"อะไรเนี่ย อยู่ดี ๆ ก็แจกมือถือเฉยเลย?" ตอนนี้เหยียนเฟิงยังใช้โมโตโรล่ารุ่นเก่าอยู่ ถ้าหยางจ้านไม่ให้เครื่องนี้ เขาคงใช้เครื่องเดิมต่อไปอีกสักสามสี่ปีแน่ ๆ

หยางจ้านวางศอกไว้บนกล่องเก็บของคอนโซลกลาง อีกมือหมุนพวงมาลัยอย่างคล่องแคล่ว "คนมันดีใจน่ะพี่! เลยซื้อมาเผื่อหลายเครื่อง พวกเราพี่น้องจะได้ใช้รุ่นเดียวกันไปเลย"