บทที่ 375 ผู้นำเยี่ยมเยียนแผนกธุรกิจ

เว่ยกั๋วกวี๋องฝึกงานและทำงานมาร่วมสองปีแล้ว เขาจบการศึกษาด้านการจัดการโลจิสติกส์จากสถาบันอาชีวศึกษาเผิงเฉิงที่ขึ้นชื่อว่าเจ๋งที่สุดในประเทศ แต่ถ้าจะถามหาความสามารถทางวิชาการจริงๆ ก็คงไม่มีใครเชื่อ

โชคดีที่เขาเป็นคนนิสัยร่าเริง เข้ากับคนง่าย และใจกว้างมากไม่ว่าจะมีเงินหรือไม่ก็ตาม หากออกไปกับกลุ่มคนที่อยู่ในระดับเดียวกันหรือต่ำกว่า เขาจะทำตัวเป็นพี่ใหญ่ที่สปอร์ตสุดๆ พูดง่ายๆ คือกั๋วกวี๋องก็ชอบรับบทป๋าเหมือนกัน

แต่เขาก็รู้จักวางตัว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่อยู่ระดับสูงกว่า เขาสามารถลดตัวลงมาได้อย่างรวดเร็ว แถมยังทำงานอย่างกระตือรือร้นและมีไหวพริบ หากจะปั้นใครสักคนมาเป็นลูกน้องมือขวา ระดับของเขาถือว่าสูงกว่าเฝิงคุนเสียอีก

ขณะนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับในรถแท็กซี่ กั๋วกวี๋องหยิบ "ค่ารถ" ที่หยางจ้านให้มาขึ้นมานับ พอนิ้วกรีดดูเห็นแบงก์ร้โอยห้าใบเขาก็ฉีกยิ้มกว้างแล้วเก็บเงินเข้ากระเป๋าสตางค์

แค่ค่ารถก็ให้มาถึงห้าร้อยหยวน ในปี 2006 นี้ เงินจำนวนนี้สามารถไปเที่ยวเตร่ในเมืองข้างๆ ได้อย่างหรูหราโดยใช้เงินไม่ถึงสามร้อยด้วยซ้ำ สิ่งนี้ทำให้กั๋วกวี๋องสัมผัสได้ถึงความใจป้ำของเถ้าแก่จ้านอย่างลึกซึ้ง