บทที่ 417 เสร็จธุระแล้วก็เหลือแค่เรื่องมิตรภาพ

ถังจื้อเซิ่งกับเฉินซิ่วฟางอุตส่าห์ขับรถมาไกลด้วยความกังวลใจ นึกไม่ถึงว่าจะแก้ปัญหาได้ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที นอกจากจะรู้สึกเหมือนฝันไปแล้ว ความหนักอึ้งในใจก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

ความจริงด้วยตำแหน่งและหน้าที่การงานของพวกเขาสองคน ต่อให้ไม่ต้องมาทำธุรกิจแบบนี้ ก็ใช้ชีวิตอยู่บ้านเกิดได้อย่างสบายๆ พอเห็นโอกาสรวยก็เลยอยากลองเสี่ยงดูสักตั้ง จนเกือบจะเอาตัวไม่รอด (นี่คือความรู้สึกของพวกเขาในตอนนี้) พอได้ลูกพี่ลูกน้องยื่นมือเข้ามาช่วยแก้ปัญหาที่ยากลำบากให้ในพริบตา จะไม่ให้พวกเขารู้สึกซาบซึ้งใจได้ยังไงล่ะ

"อาจ้าน ได้ข่าวว่าแฟนนายทำงานศุลกากร อยู่ที่เดียวกับน้องร่วมสาบานของพี่นี่นา?"

เฉินซิ่วฟางชวนคุยระหว่างเก็บเอกสาร

"ใช่ครับพี่สะใภ้ เดี๋ยวเลิกงานพี่จื้อหัวคงพาเธอมาด้วย ผมจะได้ไม่ต้องไปรับ"