บทที่ 422 โรแมนติกครั้งเดียว อิ่มใจไปครึ่งปี

เค้กชิ้นใหญ่เบ้อเริ่ม แต่ทั้งสองคนกลับกินไปแค่นิดเดียว

เฉินเฉินเอานิ้วป้ายครีมไปทาที่หัวคิ้วของหยางจ้าน หัวเราะคิกคักพลางทวงถามถึงคิวต่อไป "ร้องเพลงสิ ฉันอยากฟังนายร้องเพลง ร้องสดหรือมีดนตรีประกอบด้วยล่ะ?"

"ใจเย็นๆ ขอเปิดแชมเปญก่อน" หยางจ้านหยิบแชมเปญขวดหนึ่งที่แช่เย็นอยู่ในถังน้ำแข็งขึ้นมาอย่างใจเย็น ไม่ต้องถามนะว่าเอาน้ำแข็งมาจากไหน ในหมู่บ้านข้างๆ มีร้านค้าตั้งเยอะแยะ ยอมจ่ายเงินหน่อยก็มีให้ถมไป!

หยางจ้านงัดแงะขวดเหล้าอยู่ครู่หนึ่ง เสียง "ป๊อป" ดังขึ้น จุกก๊อกกระเด็นออกไป เขายิ้มกริ่มอย่างได้ใจให้เฉินเฉิน แล้วรินเหล้าลงในแก้วแชมเปญสองใบ

"เฮ้ แม่นาง ดื่มเป็นเพื่อนคุณชายหน่อยสิ!"