บทที่ 436 น้ำใจไมตรีในวงสังคม

หลังจากวุ่นวายกับการไปร่วมงานเลี้ยงมาตลอดสัปดาห์ ความจริงแล้วหยางจ้านยังปฏิเสธคำเชิญไปอีกหลายงานเลยทีเดียว อย่างเช่นงานเลี้ยงของบริษัทเหิงซินอินเทลลิเจนซ์ของเจี่ยงเจี้ยนจวิน ถึงแม้จะเป็นแค่บริษัทเปิดใหม่ แต่พอถึงช่วงสิ้นปีก็ยังต้องจัดงานเลี้ยงเพื่อซื้อใจพนักงานเสียหน่อย

ส่วนคลับของเฉินเว่ยนั้นมีพนักงานหลายสิบคนแล้ว สำหรับคลับที่เน้นวัฒนธรรมรถยนต์แบบนี้ พวกเขาให้ความสำคัญกับงานเลี้ยงส่งท้ายปีมากกว่าบริษัทใหญ่ๆ หลายแห่งเสียอีก แต่ในฐานะผู้ถือหุ้น หยางจ้านก็ไม่มีเวลาไปร่วมงานอยู่ดี

แม้แต่บริษัทอินเซิ่งไฟแนนซ์ ซึ่งเป็น "บริษัทเก่า" ของพวกเว่ยกั๋วกวี๋อง ก็ยังจัดงานเลี้ยงประจำปี ทั้งประธานเหลยและผู้ช่วยหยางต่างก็โทรมาเชิญด้วยตัวเอง แต่หยางจ้านก็ไม่มีอารมณ์จะไปสร้างภาพลักษณ์ที่นั่นหรอก

ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเสนอแนวคิดทางธุรกิจที่ก้าวหน้าให้บริษัทอินเซิ่งไปแล้วหลายอย่าง แต่เพราะอิทธิพลของเขา ทำให้เจี่ยงฉี่เฉา ตัวหลักของบริษัทชิงลาออกไปก่อน แถมตัวสำรองอย่างเว่ยกั๋วกวี๋องและหวังจิงก็มัวแต่คิดจะมาเป็นลูกน้องให้เขา หยางจ้านเลยรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะไปเจอหน้า "อดีตเจ้านาย" ทั้งสองคนนี้สักเท่าไหร่

และแน่นอนว่ายังมี "เพื่อน" ที่เปิดบริษัทลงทุนทางการเงินอย่างหวังจงจวิ้น, ลั่วเค่อหมิง และหลี่จวิ้นป๋อ พวกนี้จัดงานเลี้ยงประจำปีได้หรูหราอลังการกว่ามาก ในฐานะนักลงทุนเงียบๆ หยางจ้านได้รับเชิญก็เป็นเรื่องปกติ การปฏิเสธไม่ไปร่วมงานก็ถือว่าสมเหตุสมผล