บทที่ 443 ของขวัญฝากพ่อแม่

กว่าจะส่งแขกกลับหมดก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่ม ที่แท้หลี่ย่าจวิน หยางลี่ชิง และหยางปิง ทั้งสามคนย้ายไปอยู่บ้านหลังเก่าของครอบครัวหยางที่อยู่ติดกัน นี่ก็ถือเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งสำหรับพวกเขาสินะ

บ้านเก่ามีห้องนอนแค่สามห้องพอดี ส่วนหยางฮุ่ย ลูกพี่ลูกน้องคนเล็กนั้นพักอยู่ที่บ้านลุงใหญ่ โดยหยางหลานยกห้องนอนแขกชั้นสามให้เธออยู่

ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ก็น่ารักมาก วันๆ ก็คอยช่วยถังกุ้ยเซียงทำงานบ้าน ถ้าพูดถึงเรื่องการช่วยงานบ้านล่ะก็ เธอทิ้งห่างสองพี่น้องตระกูลหยางไปไกลลิบเลย

การจัดการแบบนี้ทำให้หยางกั๋วเจิ้งผู้เป็นพ่อรู้สึกปลื้มใจมาก ถังกุ้ยเซียงเองตั้งแต่รู้ว่าครอบครัวไม่ขัดสนเรื่องเงินทอง ก็ใจกว้างขึ้นเยอะ ยอมรับเรื่องที่ตาแก่คอยดูแลหลานๆ ได้อย่างใจกว้าง

ยิ่งเด็กสองคนนี้ว่านอนสอนง่ายกว่าหลานๆ ฝั่งตัวเองเสียอีก อย่างน้อยเธอก็คิดแบบนั้น ดังนั้นเธอจึงชอบเรียกใช้หยางปิงและหยางฮุ่ยเหมือนลูกตัวเอง และสนุกกับการทำแบบนั้นด้วย