บทที่ 452 รับจ้างเป็นลูกจ้างชั่วคราวที่เว่ยหลานจือเจีย

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่หยางจ้านกำลังกอดเฉินเฉินหลับสนิทอยู่ในผ้าห่มอุ่นๆ เสียงเคาะประตูก็ดังสนั่นหวั่นไหว

"ตื่นได้แล้ว ลูกจ้างชั่วคราวอะไรตื่นสายกว่าเถ้าแก่ฮะ เดี๋ยวก็หักค่าจ้างซะหรอก" หยางหลานตะโกนโวยวายอยู่หน้าประตูอย่างกับคนบ้า

ทั้งสองคนบนเตียงลืมตาขึ้น เฉินเฉินนอนหันหลังซุกอยู่ในอ้อมอกของหยางจ้าน เนื้อแนบเนื้อจนไม่มีช่องว่าง

เมื่อคืนได้ "กินเนื้อ" แน่นอนอยู่แล้ว จะล้อเล่นไปได้ยังไง แค่รอดพ้นจากน้ำเย็นเจี๊ยบมาได้ ห้องของเถ้าแก่หยางก็เปิดแอร์ 26 องศา ปิดม่านมิดชิด บรรยากาศไม่ต่างจากฤดูร้อนเลยสักนิด

หยางจ้านชอบกอดเฉินเฉินจากข้างหลัง ไม่ใช่อะไรหรอก ท่านี้มันสะดวกต่อการ "จับจองพื้นที่" ที่สุดแล้ว