บทที่ 474 สังสรรค์ยามไปสวัสดีปีใหม่

เรื่องการไปเยี่ยมเพื่อนบ้านปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพ่ออย่างหยางกั๋วเจิ้งเดินสายไปรอบเดียวก็พอแล้ว หยางจ้านไม่ได้สนิทสนมอะไรด้วย เดิมทีถ้าอยากจะอวดรวยจะพาเขาและหยางหลานไปด้วยก็ทำได้ แต่ที่น่าประหลาดคือ หลังจากผ่านช่วงปีใหม่ไปแล้ว หยางกั๋วเจิ้งกลับอยากทำตัวให้เรียบง่ายเข้าไว้ คาดว่าคงเพราะบ้านพักหลังใหญ่นี้ที่วางเด่นอยู่ตรงนี้ กลัวว่าจะโดนหมั่นไส้เอาได้

หลังจากรับรองแขกเพื่อนบ้านที่มาเยี่ยมแต่เช้าตรู่เสร็จ ที่บ้านถึงเริ่มมีเวลาว่างทานมื้อเช้า

หยางจ้านทานมื้อเช้าเสร็จก่อนจะออกไปข้างนอก จึงดึงตัวลูกพี่ลูกน้องชายหญิงขึ้นไปที่ชั้นสอง พอดีกับที่เขาเพิ่งได้แล็ปท็อปกลับมาจากงานสังสรรค์ของหน่วยงานศุลกากรก่อนสิ้นปี สองเครื่องนั้นเขาและเฉินเฉินไม่ได้ใช้งาน (ถ้าจะใช้จริงๆ ก็ไปซื้อเครื่องที่ใหม่กว่านี้ได้) จึงยกให้พวกเขาทั้งสองคนไปเสียเลย

"อั่งเปาคงไม่ให้แล้วนะ แล็ปท็อปสองเครื่องนี้คนละเครื่อง ถือเป็นของขวัญจากพี่และพี่สะใภ้ให้พวกเธอละกัน"

พอเห็นทั้งสองคนกอดกล่องคอมพิวเตอร์ด้วยความดีใจ หยางจ้านก็อดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีของพี่ชายที่น่าเกรงขาม: