บทที่ 518 ก่อนจะโชว์ฝีมือ ต้องปูพื้นฐานกันก่อน

หลังจากบริษัทหยินเซิ่งที่เขาเคยทำในชาติก่อนต้องปิดตัวลง หยางจ้านก็มีอายุเกินกว่าสามสิบห้าปีซึ่งเป็นเกณฑ์อายุสูงสุดในการรับสมัครงาน ทำให้เขากลายเป็นคนหนึ่งที่หางานทำไม่ได้เหมือนกับใครหลายๆ คน

วนเวียนไปมาจนสุดท้ายก็ได้เข้าไปทำงานในบริษัทลงทุนล่วงหน้าเล็กๆ แห่งหนึ่ง ในตำแหน่งสมาชิกทีมที่ดูไม่มีความสำคัญอะไรนัก แต่โชคดีที่บริษัทเล็กแต่มีประสิทธิภาพ ผู้บริหารเองก็ฉลาดและดำเนินกลยุทธ์การควบคุมความเสี่ยงของทีมอย่างเคร่งครัด ทำให้ทุกคนในนั้นยังพอมีงานทำเลี้ยงชีพไปได้แบบสบายๆ

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมหยางจ้านถึงยังมีความรู้ความเข้าใจในวงการนี้อยู่บ้าง

ดังนั้น เพื่อเป็นการระลึกถึงวันวาน บริษัทลงทุนที่หยางจ้านจะก่อตั้งในอนาคตจะต้องจัดตั้งแผนกนี้ขึ้นมาอย่างแน่นอน เพื่อเลี้ยงดูทีมงานสักสองสามทีม และสร้างครอบครัวที่มั่นคงให้กับผู้ที่มีวาสนาได้เข้ามาทำงาน ซึ่งถือเป็นการตอบแทนทางจิตใจอย่างหนึ่ง

หยางจ้านเตร็ดเตร่อยู่จนถึงเวลาสิบเอ็ดโมง จึงได้เปลี่ยนมาสวมชุดลำลองที่ดูเป็นทางการขึ้นมาหน่อย หยิบข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวติดตัวแล้วลงไปที่รถเพื่อออกเดินทาง