บทที่ 526 วันหยุดแรงงานมาเยือน พ่อแม่เดินทางมาถึง

บอกว่าจะนอนตื่นสาย หยางจ้านย่อมไม่ผิดคำพูดอย่างแน่นอน

วันรุ่งขึ้นยังคงเป็นวันทำงาน หยางจ้านถูกเฉินเฉินใช้ปลายผมเขี่ยจมูกจนตื่นขึ้นมา

"เจ้าหมูขี้เกียจ เก้าโมงแล้วยังไม่ลุกอีก..." เฉินเฉินคร่อมอยู่บนตัวหยางจ้านโดยมีผ้าห่มกั้นไว้ ใบหน้าของเธอประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เมื่อคืนหยางจ้านเบื่อๆ เลยหานิยายในอินเทอร์เน็ตอ่านจนเกือบตีสองถึงจะได้นอน ตอนนี้ก็ถือว่านอนเต็มอิ่มแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลบนร่างกาย หยางจ้านก็เหลือบมองนาฬิกาปลุกที่หัวเตียง ดูเหมือนเวลายังมีเหลือเฟือ...