บทที่ 529 คุยเรื่องแต่งงานกลางงานเลี้ยง

เมื่อทั้งสองฝ่ายมาเจอกันข้างล่าง ความรู้สึกแปลกหน้าเหมือนตอนเที่ยงก็หายไป เถ้าแก่เฉินโอบไหล่หยางกั๋วเจิ้งอย่างกระตือรือร้นพลางพาเดินเข้าไปข้างใน

"เหล่าหยาง ที่นี่เป็นหมู่บ้านชาวนา สภาพอาจจะธรรมดาไปหน่อยนะ ขอบอกไว้ก่อนเลย อย่าเพิ่งรังเกียจล่ะ"

หยางกั๋วเจิ้งรู้ดีว่าอีกฝ่ายพูดเล่น หยางจ้านเคยเล่ารายละเอียดให้ฟังหลายครั้งแล้ว เขาไม่คิดหรอกว่าการอยู่บ้านพักชาวนาจะเป็นเรื่องแย่อะไร

"แหม คุณก็พูดไป~ เสี่ยวจ้านเล่าให้พวกเราฟังหมดแล้ว สร้างตึกเจ็ดชั้นอยู่เอง มีที่จอดรถส่วนตัวหน้าบ้าน สภาพแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ ยอดคนเร้นกายในหมู่บ้าน..."

"โอ้โห~ พ่อครับ สุดยอดเลยนะเนี่ย 'ยอดคนเร้นกายในเมือง' ถูกพ่อเปลี่ยนเป็น 'เร้นกายในหมู่บ้าน' ไปซะแล้ว นับวันยิ่งมีระดับนะเนี่ย"