บทที่ 534 กำหนดวันวิวาห์ เปลี่ยนคำเรียกขานเป็นพ่อดอง

การมาถึงบ้านเถ้าแก่เฉินตั้งแต่หัววัน ไม่ใช่เพื่อมานั่งดื่มชาฆ่าเวลาเฉยๆ แต่เพราะมื้อเย็นวันนี้เป็นทั้งงานฉลองวันเกิดปีชงของเฉินเฉิน และยังมีพิธีหมั้นหมายแบบเรียบง่าย นับเป็นเรื่องน่ายินดีสองต่อเลยทีเดียว

เถ้าแก่เฉินรออยู่ข้างล่าง พอพวกหยางกั๋วเจิ้งลงจากรถ เขาก็รีบเดินไปดึงตัวทั้งสองขึ้นรถอัลพาร์ดของตัวเองทันที: "เวลายังเหลือเฟือ ปล่อยให้เสี่ยวจ้านกับเฉินเฉินไปเตรียมตัวกันเถอะ มาถึงบ้านฉันทั้งที ยังไงก็ต้องไปดูร้านของฉันซะหน่อย ไม่ไกลหรอก ขับผ่านไฟแดงสองสามแยกก็ถึงแล้ว"

ได้ยินมานานว่าว่าที่พ่อดองเป็นเถ้าแก่ใหญ่ทำธุรกิจแปรรูปเครื่องประดับทองคำและอัญมณี ตอนปีใหม่ที่ให้เฉินเฉินเอากลับไปฝากก็เป็นเครื่องประดับทองตั้งยี่สิบกว่าชุด หยางกั๋วเจิ้งและถังกุ้ยเซียงจึงอยากรู้อยากเห็นว่าธุรกิจแบบนี้หน้าตาเป็นยังไง

หยางหลานเคยไปชมโชว์รูมของจินติ่งจิวเวลรี่มาแล้วจึงไม่ได้ตามไปด้วย หยางจ้านกลัวว่าพี่สาวและพี่เขยจะรู้สึกอึดอัดถ้าต้องอยู่บ้านเฉินเฉินกันตามลำพัง จึงยื่นกุญแจรถแลนด์โรเวอร์ที่จอดอยู่ใต้ตึกบ้านเฉินเฉินให้พวกเขาไป ยังไงอีกไม่กี่วันหยางหลานก็ต้องขับรถคันนี้กลับบ้านอยู่แล้ว ยกให้ไปก่อนเลยก็ดี ให้พวกเขาสองคนขับออกไปเที่ยวเล่นกันเอง แค่จำทางกลับมาให้ได้ก็พอ

จากนั้นหยางจ้านก็พาแฟนสาวขับรถออกไปแปลงโฉม ทั้งสระผม มาร์กหน้า ทำสปา เลือกชุดสวยๆ หล่อๆ เปลี่ยนสักชุด แล้วไปหาสตูดิโอมืออาชีพเพื่อจัดแต่งทรงผมและแต่งหน้า