บทที่ 540 บริการเดลิเวอรีในเมืองเล็กๆ

เมื่อพ่อแม่เริ่มคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตใน “เรือนคนว่าง” แล้ว หยางจ้านก็ไม่จำเป็นต้องคอยดูแลเอาใจใส่อะไรเป็นพิเศษ

แต่ที่ยุ่งยากนิดหน่อยก็คือ การมีหยางกั๋วเจิ้ง คนหัวโบราณอยู่ที่บ้านด้วย หยางจ้านเลยไม่สามารถอู้งานอยู่บ้านชิลๆ ในเวลางานได้อย่างสะดวกใจนัก

วันแรกของการทำงานหลังวันหยุดยาว ประจวบเหมาะกับช่วงต้นเดือนที่ต้องทั้งจ่ายเงินเดือนและเคลียร์บัญชี หยางจ้านเลยอาศัยข้ออ้างเรื่องงานประจำพวกนี้ ทำตัวยุ่งแบบสบายๆ ไปสองวัน

ฟังดูอาจจะขัดแย้งกันอยู่สักหน่อย ความหมายก็คือ งานที่เดิมทีสามารถทำเสร็จได้ภายในครึ่งวัน ก็แบ่งทำเป็นสองวัน ค่อยๆ ทำงานประจำไปแบบชิลๆ นั่นเอง!

เวลาที่เหลือก็กลับบ้านไม่ได้ เลยต้องนั่งแช่อยู่ในออฟฟิศ หรือไม่ก็ขี่มอเตอร์ไซค์ ขับรถไปเยี่ยมเยียนคนรู้จักและเพื่อนฝูงบ้าง