บทที่ 559 ชมเรือนหออย่างหวานชื่น

การนัดพบสังสรรค์แจกสวัสดิการแบบกะทันหัน ทำให้เพื่อนร่วมงานและเพื่อนฝูงของหยางจ้านที่อ๋าวโถวต่างก็มีความสุขกันถ้วนหน้า

ตอนกลับบ้านในตอนเย็น นอกจากลิ้นจี่แล้ว หยางจ้านยังให้พวกเขาจัดการฆ่าไก่เป็ดห่านทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วห่อกลับบ้านไปด้วย

ไก่เป็ดห่านที่เลี้ยงปล่อยตามธรรมชาติบนเขาและริมบ่อปลาย่อมอร่อยกว่าของที่ซื้อตามตลาด หยางจ้านก็เป็นแค่นักกินระดับรากหญ้าธรรมดา ต่อให้จะกินหูฉลาม รังนก ถั่งเช่า ฟัวกราส์ หรือคาเวียร์จากปลาทูน่าครีบน้ำเงินสลับกันไปทุกมื้อ เขาก็มีปัญญาจ่าย แต่แบบนั้นมันไม่ใช่การใช้ชีวิต

เขาชอบแบบคนธรรมดาทั่วไปมากกว่า หาวัตถุดิบที่เห็นกันบ่อยๆ บนโต๊ะอาหาร แต่ขอคุณภาพดีๆ หน่อย เอามาทำอาหารรสชาติบ้านๆ กินกับเหล้าสักจอก ข้าวสวยสักสองชาม ความ "หรูหรา" แบบนี้แหละคือความสุขที่สุดสำหรับเขาแล้ว

แน่นอนว่าของที่ห่อกลับมาแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเอากลับไปที่ "เรือนคนว่าง" อีกส่วนหนึ่งเพิ่งฆ่าสดๆ ไว้สำหรับเอาไปฝากบ้านพ่อตาวันหยุดสุดสัปดาห์นี้เลย ยังไงซะตอนนี้ความตั้งใจของหยางจ้านก็คือ: ของที่ผมคิดว่าดี ไม่ว่าจะถูกหรือแพง เอาไปฝากบ้านเถ้าแก่เฉินรับรองว่าไม่มีผิดหวัง!