บทที่ 561 แบ่งปันประสบการณ์กับนักศึกษาฝึกงาน

การพูดคุยเรื่องการตกแต่งวิลล่าสุ่ยอ้านไม่ได้จบลงในวันเดียว ช่วงสุดสัปดาห์ที่ไปดูบ้าน หยางจ้านและเฉินเฉินแทบจะใช้เวลาทั้งหมดไปกับเรื่องนี้

วันต่อมา เถ้าแก่เฉินก็มาที่วิลล่าพร้อมกับเรียกรถบรรทุกคันใหญ่มาด้วย เขาจัดการขนเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งใหม่เอี่ยมทั้งหมดออกไป โดยบอกว่าถ้าวันข้างหน้าเฉินเว่ยจำเป็นต้องใช้ก็ยกให้หมอนั่นไปเลย จะได้ไม่เสียของ

โชคดีที่ "คุณชายเว่ยลูกคนรอง" ผู้ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ไม่เช่นนั้นเขาคงต้องลุกขึ้นมาโวยวายขอความเป็นธรรมแน่ๆ : "ลูกคนรองอย่างฉันมันไม่มีค่าเลยใช่ไหม?"

เดิมทีเถ้าแก่เฉินก็ลำเอียงรักลูกสาวคนเล็กอย่างเฉินเฉินอยู่แล้ว แถมคราวนี้ยังมีปัจจัยของหยางจ้านเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ในแผนการของเขา สำหรับงานแต่งงานของลูกสาวและลูกเขย ขอเพียงแค่เฉินเฉินเอ่ยปาก ไม่ว่าจะต้องใช้เงินมากแค่ไหน บอสใหญ่แห่งจินติ่งจิวเวลรี่ก็พร้อมจะตอบสนองให้โดยไม่มีเงื่อนไข

น่าเสียดายที่เขาขลุกอยู่ในวิลล่าสุ่ยอ้านกว่าครึ่งค่อนวัน แต่กลับไม่ได้รับคำขอร้องหรือความช่วยเหลือใดๆ จากหนุ่มสาวทั้งสองคนเลยสักนิด ตอนที่กลับไป เขาจึงแอบรู้สึกน้อยใจนิดๆ ที่เหมือนไม่ได้รับความสำคัญ