บทที่ 608 ชีวิตในฝันที่กลายเป็นจริง

ในคืนสุดท้ายที่เวนิส หยางจ้านและเพื่อนๆ ก็ได้สัมผัสความสนุกสนานของเมืองกลางน้ำแห่งนี้เสียที ใครที่ไม่เคยมาที่นี่ต่างก็ต้องรู้สึกตื่นตาตื่นใจกันทั้งนั้น

นั่งเรือกอนโดลาลัดเลาะไปตามเมืองเก่าแก่ เรือทั้งสี่ห้าลำไม่ได้ล่องไปพร้อมกัน แต่พอถึงทางแยกก็แยกย้ายกันไปตามใจชอบ

ดังนั้นตามสี่แยกในเมืองก็ยังบังเอิญเจอ "คนกันเอง" อยู่บ่อยๆ แล้วพวกเขาก็จะแกล้งทำเป็นบังเอิญเจอ พร้อมกับเล่นละครแบบแข็งๆ ว่า: ว้าว~ นี่คุณชายรองเฉินที่ฉันรู้จักนี่นา บังเอิญจังเลย...

เดินเที่ยวชม ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ซื้อของที่ระลึกงานแฮนด์เมดติดไม้ติดมือสักหน่อย แล้วก็หาร้านอาหารบรรยากาศดีๆ กินอาหารพื้นเมืองรสชาติพอใช้ได้สักมื้อ ก็ถือว่าภารกิจเช็กอินที่นี่สำเร็จลุล่วงแล้ว

สำหรับบอสใหญ่หยางที่อาศัยอยู่ริมทะเลเป็นประจำ ที่นี่ก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษหรอก แถมบางครั้งยังแอบได้กลิ่นเหม็นเน่าตอนนั่งเรือกอนโดลาอีก ถ้าให้เขาอยู่ที่นี่นานกว่านี้ เขาอาจจะรู้สึกว่าความทรงจำดีๆ ที่มีอยู่น้อยนิดอาจจะหายไปจนหมดเลยก็ได้