บทที่ 626 ยิ่งมีป้ายหยกขอพรเยอะยิ่งดี

หยางจ้านและเพื่อนอีกสองคนขับรถสองคันเดินทางกลับ เฉินเว่ยอยากลองขับเบนท์ลีย์ดูบ้าง เว่ยกั๋วเฉียงเลยได้โอกาสไปนั่งรถเฟอร์รารี่ F430 แทน ส่วนหนุ่มหล่อหยางจ้านของเราน่ะเหรอ ก็นั่งเอามือประสานท้ายทอย สบายใจเฉิบเพลิดเพลินกับการเป็นบอสใหญ่อย่างเต็มที่

ใช้เวลาอยู่ในโชว์รูมของจางฉียังไม่ถึงชั่วโมงเลย ช่วงเช้าก็เลยมีเวลาเหลือเฟือ

ไหนๆ ก็มีเวลาว่าง หยางจ้านเลยลากเฉินเว่ยไปเดินเล่นที่โชว์รูมจินติ่งจิวเวลรีสักหน่อย ก่อนหน้านี้เขาแอบคิดไว้ว่า หัวเกียร์รถหลายคันยังไม่มีป้ายหยกดำคล้องเลย ขับแล้วมันรู้สึกขัดๆ ชอบกล ถือโอกาสไปเหมามาเลยดีกว่า

นานๆ ทีหยางจ้านจะมาจู้จี้จุกจิกกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ อาจจะเป็นนิสัยที่ติดมาจากการใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อยก็ได้ แต่ก็ไม่ได้มีผลเสียอะไร บวกกับความรวยที่มี ก็เลยอยากทำอะไรก็ทำตามใจชอบไปเลยสิ

ขับผ่านไฟแดงไปสองสามแยกก็ถึงนิคมอุตสาหกรรม พอลงจากรถ เฉินเว่ยก็โยนกุญแจให้หยางจ้านด้วยท่าทางรังเกียจ "รถห่วยๆ แบบนี้ ไม่เห็นจะน่าขับเลย"