บทที่ 648 เพื่อนฝูงเดินทางกลับตามเส้นทางของตัวเอง

วันที่ 22 พฤศจิกายน นับเป็นวันที่ครอบครัวของหยางจ้านมีความสุขมากที่สุดวันหนึ่ง และแน่นอนว่าเป็นวันที่วุ่นวายจนแทบไม่มีเวลาพักหายใจเช่นกัน

พิธีแต่งงานในช่วงกลางวันจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และคึกคัก ญาติผู้ใหญ่จากทั้งสองฝ่ายมาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง งานเลี้ยงฉลองที่จัดขึ้นถึง 66 โต๊ะในโรงแรมหรูระดับต้นๆ ของเขตจือเฉิง ยิ่งใหญ่สมฐานะอย่างแท้จริง

ทว่า เมื่อพูดถึงจำนวนแขกเหรื่อและเพื่อนฝูงที่มาร่วมงาน งานนี้อาจเทียบไม่ได้กับงานเลี้ยงแต่งงานในหมู่บ้านบางแห่ง เพราะงานแต่งในหมู่บ้านมักจะเชิญกันมาทั้งหมู่บ้าน คนในเมืองไม่มีทางระดมคนได้เยอะขนาดนั้นหรอก

หลังจากเสร็จสิ้นงานฉลองในช่วงกลางวัน คืนเข้าหอของหยางหลานและหลี่ย่าจวิน แน่นอนว่าต้องเป็นที่บ้านวิลล่าหมายเลข 5 ในโครงการซงเฉวียนอวี้หยวน วิลล่าหลังนี้ตอนที่ซื้อใส่ชื่อของทั้งสองคนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว โดยคำนึงถึงฐานะทางบ้านของหลี่ย่าจวิน เพื่อให้พ่อแม่ของเขาสามารถมาพักอาศัยได้ตลอดเวลา และเพื่อลดความรู้สึกถึงความแตกต่างทางฐานะของทั้งสองครอบครัวให้น้อยที่สุด

ธรรมเนียมปฏิบัติของคนในจือเฉิงคืองานเลี้ยงตอนกลางวันเน้นความสนุกสนานและคึกคัก แม้จะเป็นงานเลี้ยงในโรงแรมใหญ่ แต่พอถึงเวลาเลิกงาน ผู้หญิง คนชรา และเด็กก็มักจะห่ออาหารและเครื่องดื่มที่เหลือบนโต๊ะกลับบ้านเป็นเรื่องปกติ