บทที่ 683 งานขึ้นบ้านใหม่ของหวังเฉิง

ตอนส่งจั่วอี้กลับ จริงๆ แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอาลัยอาวรณ์อะไรมากมาย ในสังคมยุคปัจจุบัน ไม่ได้เหมือนสมัยโบราณที่ "จากกันแล้วอาจไม่ได้พบกันอีกเลยในชาตินี้" ดังนั้น งานเลี้ยงวันนั้นถึงขนาดไม่มีใครเมาเลยสักคน

หลังจากจัดการเรื่องเอกสารของบริษัทเจียงโจวเสร็จสิ้น และรายงานสถานการณ์ให้ฝ่ายขายและฝ่ายการเงินของบริษัททราบ ยอดขายเป้าหมายรายเดือนที่ควรลดก็ลดลงทันที วงเงินเครดิตรายเดือนที่ควรเรียกคืนก็ปรับลดลงทันที แล้วเรื่องนี้ก็ถือว่าจบไป ทางเบื้องบนอย่างมากก็แค่พูดให้กำลังใจ ให้แผนกธุรกิจอ๋าวโถวเร่งหาลูกค้าใหม่ให้มากขึ้น เพื่อชดเชยยอดขายที่หายไป

แต่เรื่องแบบนี้ก็แค่รับปากไปงั้นแหละ ไม่มีใครตั้งใจจะจับผิดหรือหาเรื่องทีมอ๋าวโถวที่ทำยอดได้ทะลุเป้ามาตลอดหรอก

สุดสัปดาห์นี้ หยางจ้านมีนัดไปร่วมงานปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่ สถานที่คือบริเวณรอยต่อระหว่างฮุ่ยหยางและเขตพัฒนาเศรษฐกิจ ทำเลของหมู่บ้านนี้บังเอิญเหลือเกิน เพราะเป็นที่ที่หยางจ้านเคยขับรถพาเหยียนเฟิงและกู้เว่ยมาสำรวจเมื่อหลายปีก่อน

ใช่แล้ว มันคือหนึ่งในสองแปลงที่ดินขนาดใหญ่และขนาดเล็กที่พวกเขาสามคนได้มาพร้อมกับการซื้อกิจการบริษัทน้ำมันฮุ่ยเฟิง จากเดิมที่เป็นเนินเขาเล็กๆ โล่งๆ บริเวณปากแม่น้ำ ตอนนี้ถูกไถจนราบเรียบ กลายเป็นโครงการคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ขนาดใหญ่ที่บริษัทปี้ฮวาย่วนร่วมทุนสร้างกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ฮุ่ยเฟิง (บริษัทเงาของกู้เว่ย) ผุดขึ้นมาอย่างสง่างาม เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการแข่งขันแย่งชิงกลุ่มคนจากเซินเจิ้นที่กำลังมองหาที่อยู่อาศัยและการลงทุน