บทที่ 140 ผลงานชิ้นสำคัญที่สุด

เก้าโมงสี่สิบห้านาที

เลขาคนสวยหลิงสุ่ยหลิงเดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย เอ่ยเตือนว่า "หัวหน้าคะ ได้เวลาไปห้องแล็บแล้วค่ะ"

เธอแอบเสริมอีกนิด "ท่านประธานไปรอที่นั่นแล้วนะคะ"

พูดไปเธอก็แอบทึ่งไป จะมีใครที่ทำให้ท่านประธานยอมไปนั่งรอได้ ก็คงมีแต่ปู่หยางคนนี้นี่แหละ

หยางฝานร้อง "อ้อ" คลิกเมาส์ปิดหน้าจอเกม ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตู