บทที่ 156 นักตกปลาลึกลับ โลหะผสมต้านแรงปราณ

ณ วินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง

จ้าวเสี่ยวอิงจ้องเขม็งไปที่ขนหางอันแหลมคมทั้งสามเส้น จู่ๆ ความร้อนรุ่มที่สุมอยู่ในอกก็เดือดพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน

พลังอันมหาศาลปะทุขึ้นมาจากส่วนลึกของร่างกายอย่างไม่มีที่มาที่ไป

และด้วยสัญชาตญาณ เธอจึงใช้ท่าถนัดที่เธอชอบที่สุด — ลูกเตะจระเข้ฟาดหาง

"ฟิ้ว!"