บทที่ 110 หลี่เฉิงเฉียน: ต้าฉิน... ข้ามาแล้ว!

ราชวงศ์ฉิน "เทียนเป่า... นี่หมายความว่าอย่างไร? หรือเจ้าจะเปลี่ยนลูกคนใหม่ให้เจิ้น?" อิ๋งเจิ้งยามนี้มีความคาดหวังอยู่ลึกๆ มันจะเป็นอย่างที่เขาคิดหรือไม่!

【ท่านบรรพบุรุษจอมจักรพรรดิ มิใช่เช่นนั้นขอรับ... การสลับตัวตนจะเกิดขึ้นในมิติอื่นที่มิใช่มิติของท่าน... กล่าวคือมิติของท่านในยามนี้ได้หลุดพ้นจากครรลองประวัติศาสตร์เดิมไปแล้วเนื่องจากการปรากฏขึ้นของม่านแสง!】

หลังจากได้รับคำอธิบาย อิ๋งเจิ้งก็เข้าใจในทันที ภายในใจรู้สึกผิดหวังอยู่นิดๆ! "ช่างเถอะ ช่างเถอะ รางวัลอะไรนั่นเจิ้นมิใคร่สนใจ ขอเพียงฝูซูอย่าเอะอะก็ฆ่าตัวตายอีกก็พอ ช่วยไว้หน้าเจิ้นและต้าฉินบ้างเถิด!”

“เจิ้นและต้าฉินมิมีหน้าจะให้เสียอีกต่อไปแล้ว...”

“การมิสถาปนารัชทายาท คือความดื้อรั้นสุดท้ายของเจิ้น!!!"