บทที่ 113 หลี่เฉิงเฉียน: โปรดเรียกข้าว่า เทียนเช่อซั่งเจี้ยน!

"มิใช่ภาพหลอน มิได้บ้า? กลั่นมาจากใจจริงรึ? เจิ้นหูไม่ฝาดไปใช่หรือไม่?"

จู่ๆ ปฐมจักรพรรดิก็เริ่มเอ่ยปากลองเชิงถามว่า: "ดี... ดีมาก เจิ้นขอถามเจ้า เจ้ามีความเห็นอย่างไรเรื่องที่เจิ้นสร้างกำแพงเมืองจีนและเกณฑ์ราษฎรไปเฝ้าชายแดน?"

หลี่เฉิงเฉียน: "สิ้นเปลืองงบประมาณและแรงงานรึพ่ะย่ะค่ะ? เสด็จพ่อ ควรให้พวกที่พูดเช่นนั้นไปดูที่ชายแดนภาคเหนือเสียบ้าง หากมิยืนหยัดเฝ้าทางเหนือ ภัยคุกคามจากซงหนูจะลุกลามเข้าสู่ดินแดนชั้นในแน่นอน..."

"การเกณฑ์ราษฎรไปเฝ้าชายแดน แม้จะสิ้นเปลืองแรงงานและทรัพย์สินไปบ้าง ทว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงรากฐานหมื่นปีของต้าฉิน..."

"ในมุมมองของลูก ผลที่ได้นั้นยิ่งใหญ่กว่าความสูญเสีย ลูกสนับสนุนพ่ะย่ะค่ะ!"