บทที่ 141 เพลงโหมโรงแห่งการริบอำนาจฟานหวัง... จูตี้มารดามันเถอะ!

จูตี้หาได้มีความลังเลแม้เพียงนิด เขาคุกเข่าลงทันที! "พี่ใหญ่! มีเรื่องใดสั่งการมาได้เลย น้องจะทำตามอย่างเคร่งครัด"

...

ยามนี้ใต้ม่านแสง รัชศกหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง จูตี้ในยามนี้สีหน้ามืดมนยิ่งนัก เขาคือจักรพรรดิหย่งเล่อผู้ยิ่งใหญ่ เป็นถึงหมิงเฉิงจู่เชียวนะ... กลับต้องมาคุกเข่าเช่นนี้รึ? "เชี่ยเอ๊ย! ไอ้หลิวจวี้สุนัขรับใช้ เจ้ามีสิทธิ์อันใดมาให้เจิ้นคุกเข่ากราบไหว้?" หากมิใช่ว่าเจ้าสวมหน้าของพี่ใหญ่ข้าอยู่ล่ะก็ เจ้าคอยดูเถอะว่าเจิ้นจะลิดรอนเจ้าคืนหรือไม่!

...

ยามนี้บนม่านแสง หลิวจวี้เองก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เขาคาดไม่ถึงว่าความน่าเกรงขามของจูเปียวในใจบรรดาน้องชายจะสูงส่งถึงเพียงนี้? แม้แต่จักรพรรดิหย่งเล่อในอนาคต ผู้ที่กล้ากระทั่งกินมูลสุกร (แสร้งบ้า) ยังต้องยอมศิโรราบต่อเขา