บทที่ 145 หลิวจวี้: เปิ่นกงนี่แหละคือผู้ปราบตาแก่! จงยอมรับความกลัวไปซะ... ตาแก่!

มิใช่เพียงจูตี้เท่านั้น แม้แต่จูเกาชื่อลูกชายคนโตของเขาก็ยังตื่นเต้นตามไปด้วย...

"เสด็จพ่อ...”

“ลูกว่า...”

“ศึกครั้งนี้มีความจำเป็นต้องรบพ่ะย่ะค่ะ!"

ทั้งสองพูดออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ก่อนจะสบตาแล้วหัวเราะร่า... "ฮ่าๆ... สมกับเป็นลูกชายที่แสนดีของเจิ้น!"