บทที่ 152 ฮั่นอู่ตี้: เจิ้นแม่งสภาพจิตใจระเบิดแล้ว!

ส่วนคำอธิบายที่เทียนเป่ามอบให้ก็คือ ในโลกนี้ตัวเขาเองยามนี้ยังมิทันได้สวรรคต... เพื่อความยุติธรรมของการแข่งขัน! ตลอดระยะเวลาการเดินทางไปยังจุดผลึก อิ๋งเจิ้งในสายตาของผู้อื่นจะเป็นเพียงคนธรรมดาที่แสนจะราบเรียบคนหนึ่ง มิเช่นนั้นย่อมไม่ยุติธรรมต่อผู้เข้าแข่งขันคนอื่น!

อิ๋งเจิ้งฟังจบก็ได้แต่ตะโกนบอกว่าเทียนเป่าเปลี่ยนไปเสียแล้ว มิใช่เทียนเป่าคนเดิมที่เคยรักและตามใจเขาเพียงผู้เดียวอีกต่อไป...

ในภาพ!

ล่วงเข้าครึ่งเดือน... อิ๋งเจิ้งก็เดินทางมาถึงจุดผลึกของตนเองและเปิดใช้งานได้สำเร็จ วินาทีที่ผลึกสว่างวาบ มังกรดำตัวนั้นก็ดิ้นรนหลุดพ้นออกมาจากผลึกอย่างสมบูรณ์ ทะยานวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า แผดเสียงคำรามสะเทือนเลื่อนลั่น

ลำแสงพลังงานสีดำประดุจสะพานที่เชื่อมต่อพิภพและนภา เชื่อมผลึกยักษ์เข้ากับหมู่เมฆ เมืองที่เขาตั้งอยู่ก็กลายสภาพเป็นเมืองเสียนหยาง! มังกรดำแผ่ซ่านรังสีสีดำออกมาควบแน่นกลายเป็นคำว่า "ฉิน"!