บทที่ 158 เริ่มต้นศึกชิงเจ้าพิภพ เถ้าแก่จูผู้ถูกรังเกียจ!

จูตี้ถึงกับอึ้งกิมกี่...

เขาทุกครั้งที่จัดการสัตว์อสูรป่าได้สักตัว ไม่ถูกลูกชายตัวเองแย่ง ก็มักจะถูกวิชาไม้ตายของหลิวซิ่วชิงตัดหน้าไปเสมอ

จนถึงยามนี้ เขาแทบไม่รู้เลยว่ารสชาติของบัฟแดงนั้นเป็นอย่างไร!

โบราณว่ามือช้าอด แต่สำหรับเขามันคือมือไวก็ยังอด

เขาฟาดฟันดาบจนแทบจะเห็นเป็นเงาตกค้าง ทว่ามารดามันเถอะ กลับแย่งใครเขาไม่ทันเลยสักครั้ง!