บทที่ 172 โจโฉ: อาจทำลายสมดุลสวรรค์, กาเซี่ยง: กระหม่อมมีร้อยอุบาย!

สาเหตุหลักที่ทำให้เกิดเรื่องราวทั้งหมดนี้ ยังคงหนีไม่พ้นตระกูลสุมา! โดยเฉพาะสุมะเอี๋ยน ที่เลือกฮองเฮาผู้แสนดีให้แก่บุตรชายปัญญาอ่อนของตน แม้จย่าหนานเฟิงจะถูกสุมะลุนสังหารไปแล้ว ทว่าความวุ่นวายของแปดอ๋องที่นางก่อขึ้นกลับมิเคยหยุดยั้ง!

【หลังจากสุมะลุนชิงอำนาจมาได้ ฉีอ๋องสุมะจ่ง, เหอเจียนอ๋องสุมะหยง, เฉิงตูอ๋องสุมะอิ่ง และอ๋องอื่นๆ ต่างพากันยกทัพเข้าปราบปราม สงครามลุกลามจากลั่วหยางไปทั่วประเทศ ต่อเนื่องยาวนานถึง 16 ปี】

【ในที่สุด ตงไห่อ๋องสุมะเยว่เป็นผู้ชนะในปี ค.ศ. 306 เขาใช้ยาพิษปลงพระชนม์จิ้นฮุ่ยตี้ และสถาปนาจิ้นหวัยตี้สุมะชื่อขึ้นครองราชย์แทน ทว่ายามนั้นแสนยานุภาพของจิ้นตะวันตกถูกผลาญจนสิ้นซากจากไฟสงคราม ราษฎรทุกข์ยาก กองทัพล่มสลาย】

ประกอบกับนับแต่ยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเป็นต้นมา ผู้ปกครองได้ย้ายชนเผ่าเร่ร่อนจำนวนมากเข้ามาในแผ่นดินชั้นใน เพื่อเสริมกำลังแรงงานและควบคุมได้ง่ายขึ้น ดังนั้น จำนวนชนเผ่าเร่ร่อนในยุคจิ้นตะวันตกจึงพุ่งสูงขึ้นจนน่าตกใจ ไม่เกินเลยหากจะกล่าวว่ามีจำนวนถึงครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด! และความวุ่นวายของแปดอ๋องก็ได้เปิดโอกาสให้ชนเผ่าเร่ร่อนทั้งภายในและภายนอกด่านเข้าโจมตี จนนำไปสู่ความวิบัติอย่างถอนรากถอนโคน

【สุมะชื่อในฐานะจักรพรรดิหุ่นเชิดถูกควบคุมอยู่นาน 7 ปี สุดท้ายเมื่อสุมะเยว่ป่วยตาย เขาก็ถูกจับเป็นเชลย หลิวคงจักรพรรดิแห่งแคว้นฮั่นจ้าวสถาปนาเขาเป็น "ไคว่จีจวิ้นกง" ดูเหมือนเป็นการให้เกียรติ ทว่าแท้จริงคือการลบหลู่】